حرافی!

فکر می‌کنم همین تیتر خودش به اندازه کافی واضح باشه!

هرچند الان یادم رفته این شعر از کیه ولی مهمم نیست! یکی بوده عین عین من!

همونی که یه روز می‌خواست دریا بشه!

ولی حالا یه مرداب شده!

اون که تو شهرش غریبِ.. با یه عالم آشنا..

..

پ.ن: از معدود مزیت های دهه شصتی بودن، همینه! اینکه وقتی میزنی زیر قار و قابلمه، به جای این چندش‌های امروزی، نقل چارتا آدم حسابی میاد تو ذهنت...

پ.ن2: از هرجا هرچی میخرید بخرید، از دیجی کالا هیچوقت هیچی نخرید! بزرگترین کلاه بردار قرنه واقعا! اونم به طور رسمی!

چیزنوشت: خرم آن روز...