
ماهور که گوش میکنم، انگاری همه چیز خوب است!
قطعه ها، همه سر جای خودشانند
و آرامش نت ها، ذهن آشفته ام را آرام میکند...
انگاری که ماهور، در "دستگاه" من ساخته شده است!
تکرار قطعاتش، مثل تکرار قطعات در به در زندگی من،
به انتها میرسد و باز از سر نو شروع میشود
به انتها میرسد و باز از سر نو شروع میشود...
می فا
سل لا سی دو ر
می فا
سل لا سی دو ر
می فا...
و همچنان تا آخر دنیا، همین ها تکرار میشوند:
"از این همه در به دری، تو قلب من قیامته
چه فایده داره زندگی؟ این انتهای طاقته..."
راستی تا این آخر دنیا که میگویند، چقدر دیگر مانده؟
می فا
سل لا سی دو ر
می فا
...
--
پ.ن بیربط: امروز صبح، یکی از مضرابهایم شکست!
پ.ن1: چرا قبل از افتادن سیب از درخت، کسی به افتادن برگها توجه نکرده بود؟
پ.ن2: تک بیت فوق از هدیه، در آلبوم گلهای غربت با صدای معین، دستگاه ماهور.
من معنی ققنوسم!