از وقتی کمتر مینویسم روال زوال حافظه در مغزم سرعت بیشتری گرفته!
این روالِ لاجرم، اول از فراموشی اسم ها شروع شد که سابقه طولانی و مخوفی داره البته این امر! حالا کم کم به گم کردن کلمه ها رسیده و این اصلا به مذاق ِ «به کلمه حساس» من خوش نمیاد!
من هووی سیدم که کلمه نامزد کم روی سکوتش بود..
اینا رو دارم میگم چون چند وقته میخوام چند خط راجع به این عادت مذموم مرده پرستی بنویسم ولی کلمه های مناسبش چفت نمیشن تنگ هم تو ذهنم!
سر شب یه پست دیدم تو فیسبوک از یکی از مرده زنده کن ترین آدمایی که میشناسم! دیگه طاقتم طاق شد!
البت که این قسم چندشیجات تازگی نداره؛ ولی این چند وقت اخیر از بس که مرگ و میر بیشتر شده متاسفانه، این مذمومهی هرجایی هم بیشتر به چشم آدم میاد ناخودآگاه!
یکی که از دنیا میره، خدانکنه معروفی، محبوبی، معشوقی، چیزی هم باشه، جماعت میفتن به شخم زنی و هرچی تکست و وویس و خط و نشون از طرف دارن رو میکنن و یه آهنگ «سلام ای غروب غریبانه دل» هم پیوست میکنن به خط و خال مذکور و سر کیسه رو باز میکنن برا جمع کردن لایک و اگرم شد فالور که فبها!
فرقی هم نمیکنه طرف بدل کار باشه، فوتبالیست، رئیس جمهور فراری، بازیگر، روزنامه چی یا هرچی! آهنگ همین آهنگه و روال همین!
عین روال زوال لاجرم فوق الذکر، سرعت بیشتری هم گرفته در تکثیر!
همه اینا سر اینه که بگی من با مرحوم یا زبونم لال مرحومه ی مغفوره سر و سری داشتم و اینم سندش؟ خب که چی حالا؟ الان شما صاحب عزا محسوب میشی و ما باید خلعتی بیاریم برات سر چهلم؟ یا چی واقعا؟
چقدر آدمها اونی که میگن نیستن! و چقدر این یه نیم خط هر روز داره پر رنگ تر میشه و چقدر حالم درد میکنه از همه این احوالات!
کلمه ی عزیزم! بیا دوباره با هم آشتی کنیم.. من قول میدم بیشتر بنویسم و توام قول بده دوباره بازی مورد علاقهت دنبال بازی با من باشه نه قایم باشک!
بیا با هم بحث کنیم سر اینکه کتاب زیاد میخونم با زیاد کتاب میخونم در معنی متفاوته!
بیا دوباره دعوا کنیم سر اینکه ناگزیر و ناگریز چقدر بی ربط و چقدر با ربطن و قیصر چقدر قشنگ این دو تا رو چسبوند به هم!
بیا دوباره بریم لای کاغذ سوراخ دارهای من که دلم نمیومد سیاهشون کنم، یه دل سیر گرگم به هوا بازی کنیم و این جماعت پلشت مغز و سودایی رو ولشون کنیم به حال زار خودشون...
بیا با هم بهمنی جان بخونیم.. الان من دقیقا همونجام که بهمنی میگه:
ناگهان آشفت کابوسی مرا از خـــــواب کهفی
دیدم آوخ! قرنهــــــــــــا راه است از من تا زمانم..
من معنی ققنوسم!