من برای این زن زوله بازی ها زیادی حرفه ای ام!
از دیروز هی دارم با این جمله خودمو سرزنش میکنم!
ولی حقیقت اینه که همیشه همینطور بوده! اصن تا بودم همین بودم!
و قسمت دردناکش اینه که مدل دیگه ای بلد نیستم باشم..
زرد بازی رو نمیشناسم! البته زد بازی رو هم!
و دقیقا اشکال کار همین جاست!
دوره دوره ی نئون و زرد و جیغه! دوره ی کار حرفه ای و فنی و وسواس و وجدان و این خزعبلات نیست.. اصلش هیچوقت هم نبوده.. من بیخودی گیر کردم تو کوچه بن بست..
راهی نیست..
بال هم ندارم..
پنجه هم!
و البته ماشین زمان هم!
فقط قوه ی تخیل ناقصی دارم!!
و گذشته ای
بدون آینده!
با کت و شلوار مارکی که هر روز تن میکنم،
شیک و اتو کشیده
دم سینما «رکس» می ایستم و بلیط پاره میکنم
اسم فیلم چیه؟ شاید شعله باشه.. شایدم دروغگوی بزرگ از ریشی کاپور!
شایدم علی سنتوری!
کسی چه میدونه؟ فرقی هم نداره.. ملت که نمیان فیلم ببینن!
هرکی واسه خودش شده یه پا کاااارگرداااان! ماشالله!
من معنی ققنوسم!